கடவுளைக் கண்ட பாரீஸ் ஹில்டன்

ஜெயில் பலருக்கு பலரைக் காட்டிக் கொடுக்கும். பாரீஸ் ஹில்டன் “அக்காவிற்கு” கடவுளைக் காட்டிக் கொடுத்திருக்கிறது. என்னமோ நல்லாயிருந்தா சர்தான். ஜெயில் போடும் முன்பே “பைபிள்” உடன் காட்சி தந்தவருக்கு இப்பொழுது கடவுள் காட்சி தந்திருக்கிறார் போலிருக்கிறது.

“I was not eating or sleeping. I was severely depressed and felt as if I was in a cage. I was not myself. It was a horrible experience.”

When Barbara asked Paris how she’s changed, Paris responded:

“I used to act dumb. It was an act. I am 26 years old, and that act is no longer cute. It is not who I am, nor do I want to be that person for the young girls who looked up to me. I know now that I can make a difference, that I have the power to do that. I have been thinking that I want to do different things when I am out of here. I have become much more spiritual. God has given me this new chance. God has released me.”

காசு கொடுத்தா சந்தோஷம் கிடைக்குமா?

கிடைக்கும் என்கிறது சமீபத்தில் நடந்த ஒரு ஆராய்ச்சி. அதைப் போலவே நண்பர்களும் சந்தோஷமான உறவினர்களும் கூட பணத்தால் கிடைப்பார்கள் என்கிறது. என்ன உண்மை சுடும் என்பதால் நம்மால் அதை ஒப்புக் கொள்ள முடியாது!

It is one of the most pondered questions of all time – can money buy happiness?

The answer, according to a study, is yes – but so can friendships and successful relationships.

Researchers have been trying to calculate what effect our finances and lifestyle have on our emotions.

Their main source was a survey of 10,000 Britons, who were asked to rate their level of happiness and answer questions on their wealth, health and social relations.

The team, from the University of London, then placed all these people on a “life satisfaction scale” of one (utterly miserable) to seven (euphoric).

Using the information they had collated, they could calculate how much extra money the average person would have to earn every year to move up from one point on the scale to another.

They also worked out how far life events and changing social relationships on their own could move someone up the satisfaction scale.

By comparing these two types of information, they were able to put a “price” on social and lifestyle factors. So, for example, they found that having excellent health was worth the equivalent of a £304,000-a-year pay rise in how happy it made you feel.

Marriage increases happiness levels by the same amount as earning an extra £54,000 a year, although, surprisingly, living together was worth more, at an extra £82,500. Meanwhile, chatting to your neighbours on a regular basis would make you as happy as getting a £40,000-a-year pay boost.

The scale also works in reverse, however, so that the grief of becoming widowed decreases your satisfaction-with life by the same amount as your salary dropping £200,000 a year.

Dr Nattavudh Powdthavee, one of the main researchers, said: “One of the things we wanted to find out was the answer to the age-old question – can money buy the greatest amount of happiness for us?”

What they found, he explained, was that the results showed the importance of social relationships.

“One potential explanation is that social activities tend to require our attention while they are being experienced, so that the joy derived from them lasts longer in our memory,” he said.

“Income, on the other hand, is mostly in the background.

“We don’t normally have to pay so much attention to the fact that we’ll be getting a pay packet at the end of the week or month, so the joy derived from income doesn’t last as long.”

தப்புத்தான் ஒத்துக்குறேன்

ஆமாம் வேறவழியில்லை, ஏதோ தெரியாமல் எழுதிட்டேன் மன்னிச்சுக்கோங்க அதற்காக இப்படி பயமுறுத்துவதெல்லாம் சரிகிடையாது. ஏற்கனவே இங்க பெங்களூரில் ரொம்ப பயத்தோடத்தான் வாழ்ந்துட்டு வர்றேன். இப்ப நீங்க வேற இப்படி கிளம்பாதீங்க.

எனக்கென்னமோ யாரோ நான் ஜெஸ்ஸிகா “அக்காவை” பற்றி எழுதிய கவிதையை மொழிபெயர்த்து கொடுத்திருக்க வேண்டும் என்று படுகிறது. பினாத்தல் சுரேஷ் மேல் தான் சந்தேகம் அந்தாளு தான் இந்த மாதிரி உல்டாவா மொழிமாற்றம் செய்வாரு.

இப்படி பீதியைக் கிளப்ப நான் எழுதிய கவிதையைப் படிக்க இங்கே கிளிக்கவும்.

இந்தப் பதிவு மூலம் பெனாத்தல் சுரேஷை இதற்காகக் கண்டிக்கிறேன்.

என்னது என் பேரு வை-ல ஆரம்பிச்சு கோ-வில முடியுமா?

“என்னது ராமர் பாலத்தை இடிக்கிறத தடுக்க நான் கேஸ் போடணுமா? அடப்போங்கப்பா நான் வேற அணிலு!”

ஓடு ஓடு உண்மைத் தமிழன் புது பதிவெழுதிக்கிட்டிருக்காராம்.

“என்னைத் தடுக்காதீங்க! என்னால் இந்த அன்பில்லாத மனிதர்கள் மத்தியில் வாழமுடியாது நான் தற்கொலை பண்ணிக்கிறேன்.”

“என்ன கொழுப்பிருந்தா கோடநாடு எஸ்டேட் என்னோடதான்னு கேப்ப? நாயே!”

“சொன்னா கேளுங்கய்யா! நான் திமுகவும் கிடையாது அதிமுகவும் கிடையாது. எல்லாம் தானா வர்றது; நம்புங்கப்பா!”

“என்னது என் பேரு வை-ல ஆரம்பிச்சு கோ-வில முடியுமா?”

“அம்மா விடும்மா, ‘கல்யாணம்’ பண்ணிக்கிற வயசு வந்திருச்சு எனக்கு. இன்னமும் சின்னப் புள்ளயாவே நினைச்சிக்கிட்டிருந்தா எப்படி?”

“யேய் இந்தக் கதையைக் கேட்டியா? எலிக்கும் பூனைக்கும் சண்டையாம்! ஹாஹா.”

“சரி சரி நான் ஆசிப் அண்ணாச்சிக்கிட்ட சொல்லி இனி கவிதையெல்லாம் எழுத வேணாம்னு சொல்லிடுறேன். நீ அப்படி பார்க்காத”

“யேய் இவன் தான் இவன் தான் மூஞ்சை திருப்பிக்க இல்லாட்டி உன்னைய வச்சும் ஜல்லியடிச்சுறுவான்!”

வயது வந்தோர்களுக்கான ஒரு வாய்ஸ் பதிவு – WTF

இது ஒரு வாய்ஸ் பதிவு. ஆபீஸில் யாரும் இல்லாத சமயத்தில் கேட்கவும் இல்லையென்றால் எல்லோரும் உங்களை பைத்தியம் என்று சொல்லக்கூடும். சமீபத்தில் என்னை உண்மையிலேயே சிரிக்க வைத்த ஒரு விஷயம் இதுதான். கொஞ்சம் பழசு தான் ஆனால் நிறைய பேர் கேட்டிருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதால் இதை பதிவு செய்கிறேன்.

ஒஷோவை எனக்கு பிடித்தது இதனால் தான். ஹாஹா.

பாரீஸ் ஹில்டன் – Updates

இது பாரிஸ் ஹில்டன் தான் சிறையில் இருக்கும் பொழுது வெளிவிட்ட அறிக்கையாகத் தெரிகிறது. ஒரு வார்த்தை தான் கேட்க நினைக்கிறேன் “அம்புட்டு நல்லவளா(டி) நீயி?”

today i told my attorneys not to appeal the judge’s decision. while i greatly appreciate the sheriff’s concern for my health and welfare, after meeting with doctors i intend to serve my time as ordered by the judge.

this is by far the hardest thing i have ever done. during the past several days, i have had a lot of time to reflect and have already learned a bitter, but important lesson from this experience.

as i have said before, i hope others will learn from my mistake. i have also had time to read the mail from my fans. i very much appreciate all of their good wishes and hope they will keep their letters coming.

i must also say that i was shocked to see all of the attention devoted to the amount of time i would spend in jail for what i had done by the media, public and city officials. i would hope going forward that the public and the media will focus on more important things, like the men and women serving our country in iraq, afghanistan and other places around the world.

(love, paris hilton)

Unforgettable Photos

Racism/Segregation in the United States (Douglas Martin, USA)

1957. The first day of Dorothy Counts at the Harry Harding High School in the United States. Counts was one of the first black students admitted in the school, and she was no longer able to stand the harassments after 4 days.

 

Assasination (Yasushi Nagao, Japan)

January 12, 1960. A second before the Japanese Socialist Party leader Asanuma was murdered by an opponent student.

 

Protest (Malcolm W. Browne, USA)

1963.
Thich Quang Duc, the Buddhist priest in Southern Vietnam, burns himself to death protesting the government’s torture policy against priests. Thich Quang Dug never made a sound or moved while he was burning.

 

Death (Héctor Rondón Lovera, Venezuela)

1962.
A soldier shot by a sniper hangs onto a priest in his last moments.

 

Vietnam War (Kyoichi Sawada, Japan)

1965. A mom and her children try to cross the river in South Vietnam in an attempt to run away from the American bombs.

 

Vietnam War (Kyoichi Sawada, Japan)

1966. U.S. troops in South Vietnam are dragging a dead Vietkong soldier.

 

Vietnam War (Eddie Adams, USA)

February 1, 1968. South Vietnam police chief Nguyen Ngoc Loan shots a young man, whom he suspects to be a Viet Kong soldier.

 

Vietnam War (Ut Cong Huynh, Vietnam)

1972.
After South Vietnam planes accidentally drop a bomb on a town.

 

Assasination of Salvador Allende, Chili (Unknown photographer)

1973. A few seconds before Chile’s elected president Salvador Allende is dead during the coup.

 

Accident (Stanley Forman, USA)

1975. A woman and a girl falling down after the fire escape collapses.

 

Hunger in Uganda (Michael Wells, U.K.)

1980.
A kid in Uganda about to die of hunger, and a missionaire.

 

Seizure of the Spain Parliament (Manuel Pérez Barriopedro, Spain)

February 23, 1981. Colonel Molina ve military police seizes the Parliament building in Spain. The photographer did not expect the scene, and hid the films in his shoe.

 

Dead bodies of the Palestianian refugees in Lebanon (Robin Moyer, USA)

1982. Palestinian refugees murdered in Beirut,
Lebanon.

 

South Korea (Anthony Suau, USA)

1987. A mother in South Korea apologizes and asks for forgiveness for his son who was arrested after attending a protest. He was protesting the alleged manipulations in the general elections.

 

Protest in China (Charlie Cole, USA)

1989. A young man in China
stands before the tanks during protests for democratic reforms.

 

Hunger in Somalia (James Nachtwey, USA)

1992. A mother
in Somalia holds the body of her child who died of hunger.

 

Torture in Rwanda (James Nachtwey, USA)

1994. A man who was tortured by the soldiers since he was suspected to have spoken with the Tutsi rebels.

 

Civil War in Angola (Francesco Zizola, Italy)

1996. Kids who are shocked by the civil
war in Angola.

 

Dead Afghan kid(Erik Refner, Denmark)

2001.
An Afghani refugee kid’s body is being prepared for the funeral in Pakistan.

 

Digging graves in Iran after the earthquake (Eric Grigorian, USA)

2002. Soldiers and villagers in IRan are digging graves for the victims of the earthquake. A kid holds his father’s pants before he is buried.

 

Iraqi prisoner with his child (Jean-Marc Bouju, France)

2003. An Iraqi prisoner of war tries to calm down his child.

 

Source